ตามโครงการการศึกษาเพื่อความเข้าใจอันดีระหว่างชาติ (UNESCO Associated Schools Project หรือ ASP) ซึ่งริเริ่มด้วยการนำเครื่องดนตรีไปบริจาคและสอนเด็กๆ ที่ด้อยโอกาสเหล่านั้น เพื่อต้องการให้เด็กๆ โรงเรียนนานาชาติได้สัมผัสการดำเนินชีวิตของเด็กที่ขาดโอกาสทางสังคมอย่างแท้จริง

อ.จรูญรัตน์ สุวรรณภูสิทธิ์ ผู้วางหลักสูตรภาษาและวัฒนธรรมไทย โรงเรียนนานาชาติเซนต์สตีเฟ่นส์ กล่าวว่า การที่ได้พาเด็กๆ จากโรงเรียนนานาชาติไปสัมผัสการปลูกผัก เลี้ยงสัตว์ จับปลาเพื่อมาประกอบอาหาร รวมทั้งเห็นสภาพของโรงเรียนที่อยู่ในสภาพทรุดโทรม เด็กนักเรียนที่มีเสื้อผ้าไม่สมบูรณ์ใส่มาเรียนหนังสือ สิ่งเหล่านี้จะทำให้พวกเขาได้ตระหนักถึงความเสียสละและการเป็นผู้ให้ สิ่งสำคัญที่สุดคือ ได้เปลี่ยนแปลงพฤติกรรมเด็กๆ จากที่ชอบใช้จ่ายฟุ่มเฟือยกลับมาเป็นเด็กที่รู้จักคุณค่าของเงิน คุณค่าของสิ่งของเครื่องใช้ และรู้จักความรับผิดชอบต่อสังคมและสิทธิมนุษยชน เพื่อเป็นการเตรียมความพร้อมในการแก้ไขปัญหาประเทศชาติได้อย่างแท้จริงในอนาคต อีกทั้งยังเป็นการสืบสานพระราชปณิธานด้านการศึกษาแก่ผู้ยากไร้ของสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารีด้วย

นัทธ์ บุญญานุรักษ์ นักเรียนชั้นเยียร์ 10 (ม.3) เล่าว่า เขากับเพื่อนๆ ในโรงเรียน อีกหลายร้อยคนในฐานะ โรงเรียนพี่ ได้จัดตั้งชุมนุมยูเนสโก เพื่อดำเนินการช่วยเหลือโรงเรียนวัดวังยายฉิมในฐานะ โรงเรียนน้อง เด็กเซนต์สตีเฟ่นส์ทุกคนมีส่วนช่วยจัดหาเงินทุนเพื่อช่วยเหลือโรงเรียนน้อง โดยนำของเล่น หรือเสื้อผ้ามือสองมาขาย หารายได้ซื้อสิ่งของจำเป็นสำหรับเด็กๆ และโรงเรียน และรับบริจาคหนังสือ ของเล่น เสื้อผ้า เพื่อนำไปให้เด็กๆ รวมไปถึงการคิดกิจกรรมเสริมสร้างความรัก ความผูกพัน และความสามัคคี ตลอดจนการแลกเปลี่ยนประสบการณ์อันดีให้แก่กัน ระหว่างเด็กสังคมชนบทและสังคมเมือง

เด็กๆ ทุกคนยิ้มมีความสุขตลอดเวลาที่ได้ทดลองเล่นระนาดเอก และเครื่องดนตรีชนิดอื่นที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน ผมดีใจมากที่มีส่วนหยิบยื่นโอกาสและมอบความสุขให้เด็กด้อยโอกาสกว่าผม แม้เพียงน้อยนิดก็ตาม และอนาคตผมคิดไว้ว่าจะทำงานเป็นอาสาสมัครหรือทำอะไรก็ได้ เพื่อช่วยเด็กด้อยโอกาสต่อไปเท่าที่ผมจะทำได้ นัทธ์เล่าความตั้งใจในอนาคต

ด้าน นุ่น ลักษิกา พุทธาธร นักเรียนชั้นเยียร์ 8 (ม.1) กล่าวว่า นอกจากเธอและเพื่อนๆ จะช่วยระดมเงินทุน บริจาคหนังสือ เสื้อผ้าและของเล่นแล้ว ยังมีการแลกเปลี่ยนประสบการณ์ระหว่างกัน

นุ่นช่วยกันสอนภาษาอังกฤษให้พวกเขา รวมทั้งยังสอนเครื่องดนตรีอย่างระนาดเอกและกีตาร์ให้น้องๆ ด้วย ในขณะที่น้องๆ ก็สอนให้จับปลา สอนให้ปลูกผัก ทำขนม สอนว่าพวกเขาใช้ชีวิตกันยังไง นุ่นแปลกใจมากและคิดว่าน้องๆ เก่งกันมากที่ปลูกผักและจับปลา เพื่อมาประกอบอาหารแทบทุกมื้อ ในขณะที่นุ่นเดินเข้าไปในซูเปอร์มาร์เก็ต ควักเงินออกมาก็ได้ผักกลับไปกินที่บ้านแล้ว นุ่นเล่าถึงประสบการณ์ที่เธอได้รับกลับมา

ในขณะที่ เจด เอคอสต้า นักเรียนชั้นเยียร์ 11 (ม.4) ประธานชุมนุมยูเนสโก ที่เต็มเปี่ยมไปด้วยแรงบันดาลใจในการช่วยเหลือเด็กด้อยโอกาส เจดเผยความรู้สึกส่วนตัว หลังจากที่ได้เดินทางไปสัมผัสวิถีชีวิตเด็กๆ โรงเรียนยายฉิมว่า หลังจากที่เธอเห็นชีวิตของเด็กๆ เหล่านั้น ทำให้เธอคิดว่าเธอเป็นเด็กที่ใช้ชีวิตอยู่ในสังคมที่ฟุ่มเฟือย ในขณะที่มีเด็กเป็นจำนวนมากที่มีชีวิตยากลำบาก เสื้อผ้าแทบไม่มีใส่ หนังสือก็ไม่มีอ่านด้วยซ้ำ

พอเราได้ไปเห็นพวกเขา ทำให้เราคิดว่า ในเมื่อเรามีโอกาสมากกว่าเขาแล้วทำไมถึงยังจะใช้จ่ายฟุ่มเฟือย เราควรหันมาช่วยเหลือพวกเขาเท่าที่จะทำได้ การช่วยเหลือเด็กด้อยโอกาส 1 ครั้ง เป็นการเพิ่มแรงบันดาลใจให้เจด ในการช่วยเด็กด้อยโอกาสกลุ่มอื่นๆ อีก เมื่อหนูโตขึ้นเจดจะคิดโครงการเพื่อช่วยเหลือคนพิการ คนด้อยโอกาสอื่นๆ ทางสังคมอีกแน่นอน เจดกล่าวเสียงหนักแน่น